1. Podstawowa forma rekompensaty – dzień wolny od pracy
Zgodnie z art. 151¹¹ Kodeksu pracy, pracownikowi wykonującemu pracę w niedzielę lub święto przysługuje w pierwszej kolejności inny dzień wolny od pracy.
Praca w niedzielę
Dzień wolny należy udzielić:
- w okresie 6 dni kalendarzowych poprzedzających lub następujących po danej niedzieli,
- a jeżeli nie jest to możliwe – najpóźniej do końca okresu rozliczeniowego.
Praca w święto
Dzień wolny należy udzielić:
- w ciągu okresu rozliczeniowego.
Dzień wolny rekompensuje sam fakt wykonywania pracy w dniu ustawowo wolnym, niezależnie od liczby przepracowanych godzin.
2. Brak możliwości udzielenia dnia wolnego – dodatek do wynagrodzenia
Jeżeli udzielenie dnia wolnego w przewidzianych terminach nie jest możliwe, pracodawca zobowiązany jest wypłacić wynagrodzenie powiększone o dodatek w wysokości 100% za każdą godzinę pracy w tym dniu (art. 151¹¹ Kodeksu pracy).
Dodatek ten przysługuje za każdą przepracowaną godzinę, niezależnie od tego, czy doszło do przekroczenia norm czasu pracy.
3. Praca w niedzielę lub święto ponad obowiązującą normę dobową – godziny nadliczbowe
W sytuacji, gdy praca w niedzielę lub święto została świadczona w wymiarze przekraczającym obowiązującą pracownika dobową normę czasu pracy, powstają godziny nadliczbowe, które wymagają odrębnej rekompensaty. Pracodawca jest wówczas obowiązany:
- wypłacić wynagrodzenie wraz z 100% dodatkiem za każdą godzinę nadliczbową w niedzielę lub święto,
albo
- udzielić czasu wolnego na zasadach określonych w art. 151² Kodeksu pracy, tj.:
– na wniosek pracownika – w wymiarze równym liczbie przepracowanych godzin nadliczbowych (1:1),
– bez wniosku pracownika, z inicjatywy pracodawcy – w wymiarze 1,5 godziny wolnej za 1 godzinę nadliczbową (1:1,5).